خبرها
فرق طراحی و معماری چیست؟
طراحی داخلی و معماری، دو حوزه متفاوت در زمینه طراحی سازه هستند. با وجود مهارتها و وظایف نسبتا مشابه طراحان داخلی و معماران، این دو حوزه، کاملا مجزا هستند. شاید دلیل اصلی اشتباه گرفتن طراحان داخلی با معماران نیز همین شباهتها باشد. به هر حال، فرق اصلی طراحی داخلی و معماری، در کاربرد آنها برای طراحی سازه است. یکی از این حوزهها، جنبههای زیباییشناسی را در اولویت طراحی خود قرار میدهد و دیگری، بر اساس پارامترهایی نظیر کاربرد و ایمنی، به طراحی سازه میپردازد. در این مقاله از مجله فرادرس، به بررسی فرق طراحی داخلی و معماری از نظر جنبههای مختلف نظیر تعریف، وظایف و مهارتهای مورد نیاز میپردازیم. علاوه بر این، در بخش سوالات متداول، به بسیاری از سوالهای احتمالی شما راجع به فرق طراحی داخلی، معماری و دیگر حوزههای مشابه به طور خلاصه و سریع پاسخ دادهایم.
آشنایی با فرق طراحی داخلی و معماری، برای افرادی که قصد تحصیل و فعالیت در این رشتهها را داشته یا افراد/شرکتهایی که قصد استخدام کارشناسان این حوزهها را دارند، بسیار مهم است. هر دو حوزه طراحی داخلی و معماری، در پروژههای ساختمانی مورد استفاده قرار میگیرند.
یکی از پارامترهای مهم برای درک بهتر فرق طراحی داخلی و معماری، آشنایی با تاریخچه این دو این حوزه است. معماری، تاریخ غنی و پرافت و خیزتری نسبت به طراحی داخلی دارد. منشا این علم و هنر، به زمانی بازمیگردد که انسانها شروع به ساختن سرپناه برای خود کردند. قدمت معماری، بیش از ۱۲ هزار سال است. در آن دروان، انسانها از غارها بیرون آمدند و سرپناه خود را مطابق با میلشان ساختند.
در قرن ۱۵ میلادی (قرن ۸ شمسی)، سبکهای مهمی نظیر باروک، نئوکلاسیک و مدرن به انواع سبکهای معماری اضافه شدند. این سبکها، مفهوم معماری را به میزان قابل توجهی تغییر دادند. در گذشته، منظور از معماری، فقط نمای ظاهری سازهها بود. در دنیای مدرن، کاربری سازه نیز به معماری آن اضافه شد. ارتباط بین طراحی داخلی و معماری، با گذر زمان دچار تغییر و تحولهای زیادی شده است. در گذشته، معماران، هم وظیفه طراحی فضاهای داخلی و هم طراحی فضاهای خارجی را برعهده داشتند. به عنوان مثال، طراحی بسیاری از اتاقهای سلطنتی «قصر باکینگهام» (Buckingham Palace) در شهر لندن، توسط «جان نش» (John Nash)، معمار بزرگ اهل کشور گرجستان صورت گرفته است. قدمت طراحی این اتاقها به بیش از ۲۰۰ سال میرسد.
طراحیهای نَش تا سالها منشا الهام بسیاری از معماران بود. به عنوان مثال، «رابرت آدام» (Robert Adam)، تعدادی از خانههای بزرگ لندن از جمله «کنوود هاوس» (Kenwood House)، «اوسترلی پارک» (Osterley Park) و «سیون هاوس» (Syon House)، همگی از کارهای آدام هستند که با الهام از طراحیهای نَش اجرا شدهاند. آدام، به خاطر سبک نئوکلاسیک خود شناخته میشد. او از اشیا ثابت و متحرک برای خلق یک فضای منحصر به فرد در اتاقها استفاده میکرد. کارهای او به عنوان اولین نمودهای طراحی داخلی در تاریخ انگلستان ثبت شدهاند. در اواخر قرن ۱۷ میلادی (اواخر قرن ۱۱ شمسی)، اهمیت طراحی داخلی به عنوان یک حوزه مستقل توسط اروپاییان به رسمیت شناخته شد. با این وجود، این حوزه تا حد بسیار زیادی تحت کنترل معماران قرار داشت. علاوه بر این، معماران مشغول در حوزه طراحی داخلی، معمولا به خاطر همین فعالیتهایشان مورد توجه قرار میگرفتند. به عنوان مثال، «جان سوان» (John Soane)، معمار انگلیسی، به خاطر تبحرش در طراحی داخلی، توسط پادشاه ویلیام چهارم مورد تشویق قرار گرفت و به درجه شوالیه رسید.
کنترل حوزه طراحی داخلی توسط معماران تا اوایل قرن ۲۰ میلادی (اواخر قرن ۱۳ میلادی) ادامه یافت. در این دوران، بسیاری از مالکان، ساختمانهای قدیمی خود را با ساختمانهای جدید ویکتوریایی جایگزین میکردند. هدف از این تغییر سبک، تطبیق کاربری خانهها برای استفاده از فضاهای جدیدی مانند سرویسهای بهداشتی مدرن بود.
تکامل معماری و طراحی داخلی در گذر زمان، فرق بین این دو حوزه را پررنگتر کرد. ظهور حوزه تخصصی طراحی داخلی، توجه به جزئیات فضاهای درون ساختمانها و خلق سبکهای متعدد را در پی داشت. امروزه، با توجه به هدف پروژه، طراحان داخلی به مطالعه کاربری فضاها، انتخاب مواد و مبلمان، طراحی ارگونومیک و طراحی نورپردازی فضاهای داخلی میپردازند. معماران نیز با توجه به اصول حوزه تخصصی خود، وظیفه طراحی نقشههای ساختمانی و بررسی عملکرد صحیح سازه را برعهده میگیرند. علیرغم فرق طراحی داخلی و معماری، متخصصان این دو حوزه در کنار یکدیگر، ساختمانهای زیبا، کاربردی و ایمن را به وجود میآورند.
طراحان داخلی باید توانایی درک خواستههای کارفرما و تبدیل کردن آنها به یک فضای جذاب و کاربردی را داشته باشند. یک طراح داخلی موفق، ایدههای خود را با در نظر گرفتن شکل اسکلت ساختمان، ایمنی کاربران، استانداردهای سازهای و دیگر جنبههای فنی به کارفرما ارائه میدهد. این شخص، با بهرهگیری از اصول طراحی داخلی و با استفاده از مناسبترین مصالح، نورپردازی و مبلمان، بهترین و زیباترین فضای ممکن را به وجود میآورد. طراحان داخلی، معمولا با افراد مختلفی مواجه میشوند و در جلسات متعددی شرکت میکنند. از اینرو، این افراد باید از مهارت برقراری ارتباط کتبی و شفاهی موثر با دیگران برخوردار باشند. تهیه ارائه برای نمایش ایدهها و طرحها به کارفرما یا همکاران، از دیگر مهارتهای مورد نیاز برای تبدیل شدن به یک طراح داخلی موفق محسوب میشود.
طراحان داخلی معمولا با معماران و پیمانکاران بر روی یک پروژه کار میکنند. از اینرو، این افراد باید از توانایی رهبری و کار گروهی خوبی برخوردار باشند. مهارت مذاکره برای رفع مشکلات نیز مسیر تبدیل شدن به یک طراح داخلی را هموار میکند. طراحان داخلی، در اغلب موارد به طور همزمان و مداوم بر روی چندین پروژه کار میکنند. در این وضعیت، داشتن مهارت مدیریت زمان و پروژه باعث تسریع و تسهیل روند تکمیل پروژهها بر اساس برنامه هر پروژه میشود. با استفاده از مهارتهای مدیریتی، طراحان داخلی میتوانند ضمن تکمیل پروژههای در دست، به دنبال پروژههای جدید نیز باشند. «معماری» (Architecture)، هنر و علم طراحی ساختمانها، فضاهای باز، سازههای عمومی و دیگر سازهها یا محوطههای مصنوعی است. معماری، با جنبههای زیباییشناختی، کاربری و توسعه پایدار سازهها سر و کار دارد.
طراحی یا انتخاب لوازم خانگی و دکوراسیون، نظارت بر روی روند اجرای سازه، بازرسی و بازسازی سازهها نیز بخشی از فعالیتهای متداول در این حوزه به شمار میروند.
فعالیت در حوزه معماری نیز مانند طراحی داخلی، نیاز به یکسری مهارت عمومی و تخصصی است. مهارتهای عمومی این دو حوزه، شباهتهای زیادی به یکدیگر دارند. به عنوان مثال، یک معمار باید از خلاقیت، توانایی حل مسئله، مدیریت و روابط عمومی بالا بهرهمند باشد. البته بر خلاف طراحی داخلی، مهارتهای تخصصی حوزه معماری، بیشتر جنبه فنی دارند و کمتر به جنبههای زیباییشناختی مربوط میشوند. در ادامه به معرفی این مهارتها میپردازیم.
معماران باید از تجسم خوبی برخوردار باشند. این مهارت به آنها در خلق طراحهای زیبا و کاربردی کمک میکند. داشتن درک خوب از رنگها، فضاها و نسبتها، باعث تقویت مهارت طراحی معماران میشود. مهارت ریاضی و محاسبه ابعاد، از مهمترین ویژگیهای یک معمار خوب به شمار میرود. داشتن دانش کافی در هندسه، مثلثات و اصول مهندسی سازه نیز برای فعالیت در حوزه معماری ضروری است.امروزه، نرمافزارهای کامپیوتری در اغلب حوزههای عمومی و تخصصی مورد استفاده قرار میگیرند. داشتن مهارتهای کامپیوتری برای هر شخصی یک مزیت محسوب میشود. با این وجود، تسلط بر روی یک نرمافزار طراحی به کمک کامپیوتر (CAD) مانند اتوکد، برای تبدیل شدن به یک معمار موفق ضروری است. نرمافزارهای CAD، امکان ترسیم سریع و دقیق نقشههای ساختمانی را فراهم میکنند.
هر کشور، استانداردها و دستورالعملهای مخصوص به خود را برای طراحی و اجرای سازهها تدوین میکند. به عنوان مثال، برای طراحی و اجرای ساختمانهای فولادی و بتنی در کشور ما، از مباحث مقررات ملی ساختمان استفاده میشود. آشنایی و تسلط بر روی این مباحث برای معماران ضروری است. زیرا رعایت آنها، ایمنی سازه و مطابقت اجرای سازه با قوانین کشور را تضمین میکند. اغلب افراد، مفهوم معماری را با مهندسی معماری اشتباه میگیرند. معماری، حوزه وسیعی است که بر روی تمام جنبههای ظاهری و فنی سازهها تمرکز میکند. البته در اغلب پروژهها، عنوان معمار برای مهندس معمار به کار میرود. با این وجود، مهندسی معماری، بر روی اجرای صحیح سازه بر اساس نقشههای ساختمانی و مقاومت سازه در برابر بارهای وارده معطوف میشود. به عبارت دیگر، مهندسی معماری، مهندسی سازه و معماری را ترکیب میکند. مهندسان معمار، ضمن توجه به جنبههای ظاهری، ایمنی سازه را نیز در نظر میگیرند. از دیگر وظایف مهندسان معماری میتوان به طراحی سیستمهای سازهای، مکانیکی و الکتریکی ساختمان اشاره کرد.